GUILTY PLEASURE

Als je me een beetje kent dan weet je dat ik idolaat ben van het Songfestival. Met alles erop en eraan. Zolang ik mij kan herinneren kijk ik er al naar. Samen met mijn broertje hingen we in onze pyjama's voor de tv. Zelf punten geven. Ach, de herinneringen. Nu hang ik samen met mijn vriendinnetjes voor de tv. Zonder pyjama, maar met punten :-).

Ik hou van het grootse. Alle landen die meedoen. Iedereen die uitpakt. De gekke pakjes. De dansjes. De uitschieters (in positieve zin dan). De spanning (vroeger dan haha). Ik geniet. Iedereen die mij op den Twitter volgt heeft deze dagen dan ook gewoon even pech. Je ontkomt er niet aan. Het Songfestival is begonnen!

De inzendingen van Nederland van de afgelopen jaren waren natuurlijk om met een vork je ogen uit te prikken en twee dikke winterpenen in je oren te stoppen. Herinneren we ons Joan, Sieneke en de Toppers nog. Liever niet hé?

Maar dit jaar. Jááá dit jaar! Gaat het stoerste wijf van Nederland gewoon even een prachtig liedje ten gehore brengen. Ik ben zo benieuwd! Ik vrees dat het liedje iets te mooi is om te winnen, maar wie weet. Het zou in ieder geval al heel erg leuk zijn als ze vanavond door gaat naar de finale! Ik zit vanavond duimen te draaien voor de tv. Jij ook?

DINGEN WAAR IK BLIJ VAN WORD #6

♥ Gratis bakjes aardbeien bij de Albert Heijn krijgen. Dat waren ook meteen de eerste aardbeien van dit jaar en lekker dat ze waren! ♥ (Grote) vogels die even neerstrijken in de tuin. ♥ Goed bezig zijn met mijn scriptie. ♥ Avondjes met vriendinnen. ♥ Mensen die langs fietsen die vriendelijk glimlachen als je net even in de keuken staat. ♥ De geur van bbq's. ♥ Ajax die alweer kampioen wordt! We gaan er haast nog gewend aan raken! ♥ Alle bomen die nu zo mooi in de bloei zijn. ♥ Rommelmarkten! En dan vooral natuurlijk alle schatten die je daarop vindt! ♥ Dingen die je al heel lang hebt uitgesteld eindelijk doen. ♥ Nutella. ♥ Leuke, nieuwe blogs ontdekken. ♥ Gezond bezig zijn. ♥ Hoe bizar dit: hardlopen. Ik heb nu drie lesjes gelopen (ja, het stelt nog geen bal voor, maar toch!) en ik geniet er echt van. Al maak ik nu wel mijn borst nat voor les vier. Ik vermoed dat ik vier minuten achter elkaar moet gaan lopen en oh.my.god drie is al zo lang! ♥ Zwemmen! Ik kan echt geen enkele sport verzinnen die fijner is dan zwemmen. ♥ Quizzen. ♥ De prinsesjes. ♥ 'Prinses' Beatrix die op tv opeens in een oma veranderde. Zo lief! ♥ Fluitende vogeltjes. ♥ De struiken voor het huis die per dag groener worden. ♥ Eindelijk een begin gemaakt met het opruimen van de zolder en het voelt en ziet er nu al beter uit. ♥ Over zeven weken begint Best Kept Secret al! ♥ Mezelf stiekem heel erg bruin vinden terwijl ik tussen alleen maar witte mensen in het zwembad lig. ♥ Fotolijstjes aan de muren ophangen. Het huis begint eindelijk een beetje 'af' te raken. ♥ Mooie bloemetjes in leuke potjes doen. ♥ Gezellig bij mijn schoonouders eten. ♥ Zomaar in gedachten weer even afdwalen naar Cuba en Jamaica. Wat was het fijn! Volgende week zal ik wat fotootjes plaatsen, beloofd! ♥ 's Avonds nog een half uur in bed met het vriendje napraten over de laatste aflevering van The Killing. We zijn nu bij aflevering 12, seizoen 1 en we denken allebei dat 'hij' het niet gedaan heeft. Spannend! ♥ De winterjassen zijn weer naar boven gegaan en de zomerjasjes zijn er voor in de plaats gekomen! ♥ Het vriendje in zijn sportkleding. Hello handsome! ♥ De kruidenplantjes voor het raam. ♥ Zelfgemaakte soep. ♥

Afbeelding via The Modern Exchange.

LEVE DE KONING!

Wat een bijzondere dag was het vandaag. Ik zit al sinds elf uur (eerst even naar de vrijmarkt geweest natuurlijk) aan de buis gekluisterd. Zo nu en dan kippenvel. Zo nu en dan een traantje wegpinken. En vooral héél, héél trots zijn. Op deze fantastische dag. Op ons land. Op de mensen. Op Bea, prachtige Bea. Op de prinsesjes. Op de prachtige koningin. En op de koning. Natuurlijk.

Hoera! Hoera! Hoera!

PROJECT DUNNETJE WORDEN

De vorige post had ik gisteren geschreven, maar eigenlijk moest er nog een foto bij. Ik dacht dat komt later wel, maar later is nu opeens woensdagochtend en ik heb nog steeds geen foto gemaakt. Ondertussen ben ik wel om 8 uur opgestaan (daar ligt ook nog wel een puntje ter verbetering) én heb ik op de weegschaal gestaan. Ik ga niet zoals mijn schoonzusje met de billen bloot, maar ik ga wel mijn streven opschrijven hoeveel er van af moet.

Dat is namelijk 16 kilo.

Exact.

Daar krijg ik het ook echt best wel een beetje warm door hoor. De eerlijkheid gebied mij wel te zeggen dat ik me niet eens meer kan herinneren wanneer ik voor het laatst zoveel woog. Of nou ja. Dit was mijn dunste moment dat ik net samen was met het vriendje. Ik was al niet op mijn dikst en toen ik mijn ogen eenmaal op hem gelegd had kreeg ik voor een aantal weken werkelijk geen hap door mijn keel. Ik overdrijf niet. Niet heel erg grappig als je op je eerste date ergens uit eten gaat. Ik heb hem op het hart moeten drukken dat ik normaal dus wel eet. Ik denk dat hij ondertussen wel is overtuigd ;-).

Maar 16 kilo dus. Dat is heel veel en het zou fantastisch zijn als ik dat zou kunnen behalen. Ik ga mijn best doen. Zodra ik mij aangekleed heb (ja het is half tien en ik zit hier nog in mijn duster) spring ik op het fietsje en ga ik gezonde dingen in huis halen. Voor vanavond heb ik mijn eerste hardlooprondje op de planning staan. God sta mij bij. En anders in ieder geval jullie, in gedachten dan ;-).

DE VOEDSELZANDLOPER

Het weekend voordat ik op vakantie ging had ik op een haar na mijn trein gemist en moest ik dus een half uur doorbrengen op Amsterdam Centraal Station. Dat is voor mij geen enkel probleem, mits de Ako open is. Gelukkig was hij dat en dus moest ik mij uiteindelijk nog haasten om mijn trein te halen. Dit kwam doordat ik mezelf wilde 'verwennen' (gosj, wat een vreselijk woord) op een fijn boek dat ik ook tijdens de vakantie zou willen lezen. Ik had er wel al een aantal in gedachten, maar omdat ik toch de tijd had ben ik rustig door het aanbod heen gegaan. Daar kwam ik het boek De voedselzandloper van Kris Verburgh tegen. Ik ben de laatste tijd veel bezig met gezond voedsel, dus trok het boek mijn aandacht, maar ik vond het toch wel veel geld voor een boek. Naar wat heen en weer geloop zat ik uiteindelijk zonder boek in de trein. Vera en keuzes maken. Dat gaat niet altijd even snel.

De rest van de week had ik het boek echter meerdere malen op Bol.com opgezocht en uiteindelijk had ik dan toch de knoop doorgehakt. Ik wilde het boek op vakantie lezen. In het vliegtuig had ik de eerste hoofdstukken gelezen en al snel maakte ik van elk zittend moment gebruik om het boek weer open te slaan. Ik vond het een zeer interessant boek. De ondertitel van het boek luidt 'Over afvallen en langer jong blijven'. Desondanks beklemtoont de schrijver dat het boek geen dieet is. Het is een levenswijze die je jezelf aan moet leren. Kern van het boek is welk voedsel daadwerkelijk goede dingen voor je lichaam doet en welk voedsel niet. Eigenlijk staan er geen wereldschokkende conclusies in. Als je logisch na zou denken kom je ook al een heel eind. Maar ik vond het erg fijn om nou eens exact te lezen wat suikers, proteïnen en vetten met mijn lichaam doen. Er staan veel punten in die overeenkomen met diëten zoals dat van Dokter Frank en dat van Atkins. Het gaat hier echter niet om de schadelijkheid van koolhydraten, maar van suikers. Helaas zit suiker natuurlijk in alles dat lekker is. Pizza, cupcakes, bitterballen, croissantjes, pasta en zelfs aardappels. Overal zit suiker in. Het is om heel verdrietig van te worden.

Ik kan het boek nu natuurlijk in een hoek gooien en gedachteloos de koekjes in mijn mond blijven schuiven, maar dan had ik dit boek natuurlijk niet hoeven kopen. En zoals ik al schreef. Het boek fascineerde me. Aangezien één van mijn voornemens voor 2013 het aanbidden van mijn eigen tempel (hihi) is en het nu al half april is (!!!), wordt het tijd om in actie te komen. Vanaf morgen geen smoesjes meer. Om zeven uur 's ochtends sta ik op de weegschaal en ga ik een aantal tips van Verburgh in de praktijk brengen.

Ik ben mij overigens zeer bewust van de kritiek die ongeveer een half jaar geleden losbarstte over dit boek. In België is door een aantal instanties afstand gedaan van het boek en wordt het boek zelfs als 'gevaarlijk' omschreven. Ik geloof dat deze instanties een punt hebben in dat niet alles wat Verburgh schrijft als waarheid aangenomen moet worden. Dat doe ik ook niet. Het boek heeft mij wijzer gemaakt over voedsel en wat dat precies met je doet. Ik ga nu niet opeens strikt volgens De voedselzandloper leven, maar ik denk dat door een aantal aanpassingen in mijn voedingspatroon te maken en vooral eens bewust na te denken over suiker mij al een heel eind op weg gaat brengen naar een gezonder lichaam.